Στην πυραμίδα της ιεράρχησης των ανθρωπίνων αναγκών, η μουσική για τους περισσότερους θα μπορούσε να στριμώχνεται στην κορυφή, στις δραστηριότητες αυτές που δεν αποτελούν βασικές ανάγκες επιβίωσης, αλλά διόδους αυτογνωσίας και αυτοεκπλήρωσης, εν ολίγοις μια πολυτέλεια για λίγους. Η αλήθεια είναι πως η μουσική, μη όντας η ίδια για πολλούς συνειδητή αναγκαιότητα, αποτελεί μέσο τέρψης, έκφρασης, διαπαιδαγώγησης κοινωνικοποίησης και θεραπείας.

Μουσική ονομάζουμε μια διαδοχή τόνων που εξελίσσεται στο χρόνο. Πώς μπορεί, όμως, μια τέτοια αλληλουχία ήχων ταυτόχρονα να εκφράζει συναίσθημα, αλλά και να προκαλεί συναισθήματα και μια σειρά από οργανικές μεταβολές στον άνθρωπο;

Σε όλους τους μουσικούς εκπαιδευτικούς υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση, η οποία στηρίζεται σε προσωπικές παρατηρήσεις και βιώματα, ότι η ενασχόληση του παιδιού με τη μουσική έχει ευεργετικό αντίκτυπο και στις υπόλοιπες εκφάνσεις της ζωής του. Κατά γενική ομολογία, η μουσική εκπαίδευση ενισχύει μια σειρά από κοινωνικές ή άλλες δεξιότητες, όπως την αυτοπειθαρχία, την αυτοεκτίμηση, τη διάδραση, την επικοινωνία και τη συνεργασία, το συντονισμό, τις νοητικές, τις αναλυτικές και τις ακουστικές δεξιότητες του ατόμου, τη δημιουργικότητα και την προσωπική έκφραση. Η παραπάνω παραδοχή, αν και δεδομένη για τους ήδη ασχολούμενους με τη μουσική, συνεχώς αναδεικνύεται και πολύ συχνά εμπλουτίζεται με νέες αποκαλύψεις μέσω συγκριτικών πειραμάτων και κλινικών ερευνών από διαφόρους πανεπιστημιακούς, επιστημονικούς και ερευνητικούς φορείς.

Σε ανύποπτο χρόνο, ο βραβευμένος με το Nobel Φυσικής (1921) Albert Einstein δήλωσε ότι, αν δεν γινόταν επιστήμονας, θα γινόταν σίγουρα μουσικός: "Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να παίζω μουσική. Ζω τα όνειρά μου μέσα από τη μουσική. Παρατηρώ τη ζωή μου μέσα από τη μουσική...Γνωρίζω ότι τη μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή μου την έδωσε το βιολί μου".

O Einstein ήταν ένας εξαιρετικός βιολονίστας. O ίδιος έλεγε ότι ο λόγος που έγινε τόσο έξυπνος ήταν αυτή η ενασχόλησή του με το βιολί. Η μουσική δεν ήταν γι' αυτόν μόνο χαλάρωση, τον βοηθούσε και στην εργασία του. Ήταν λάτρης του Mozart και του Bach.

Η δεύτερη γυναίκα του, Έλσα, δίνει μια άποψη της οικογενειακής ζωής τους στο Βερολίνο:

"Ως μικρό κορίτσι ερωτεύτηκα τον Albert επειδή με το βιολί του ερμήνευε τόσο όμορφα τον Mozart"..."Παίζει επίσης και πιάνο. Η μουσική τον βοηθά όταν επεξεργάζεται τις θεωρίες του. Πηγαίνει στο γραφείο του, έρχεται πίσω, παίζει μερικές συγχορδίες στο πιάνο, κάτι γράφει και επιστρέφει στο γραφείο του". Αργότερα, όταν έγινε διάσημος πιά φυσικός, τον καλούσαν να παίξει σε φιλανθρωπικά κοντσέρτα, πράγμα το οποίο με πολλή προθυμία αποδεχόταν. Σε κάποια τέτοια εκδήλωση, ένας κριτικός – ο οποίος προφανώς δεν γνώριζε τον πραγματικό λόγο της φήμης του Einstein- έγραψε: "Ο Einstein παίζει εξαιρετικά. Παρόλαυτα, η παγκόσμια φήμη του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλοί βιολονίστες που παίζουν εξίσου καλά."

Πολλά επιστημονικά πειράματα και μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να αποκαλυφθεί η δύναμη της μουσικής στον άνθρωπο. Μέχρι και το 1970, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας είχε να κάνει με την επίδραση του ρυθμού και του τέμπο. Ανακαλύφθηκε, λοιπόν, ότι η αργή μουσική μπορούσε να επιβραδύνει τον καρδιακό παλμό και τον αναπνευστικό ρυθμό, ενώ η πιο "γρήγορη" μουσική είχε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Από τότε μέχρι σήμερα, η έρευνα στον τομέα αυτό έχει προχωρήσει σε νέες σημαντικές ανακαλύψεις. Μία απ' αυτές, όπως διαπιστώνεται από τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα, είναι ότι η μουσική επηρεάζει το πλάτος και τη συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων.

Η μουσική προκαλεί πολλαπλές αντιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο ρυθμός, ένα σημαντικό στοιχείο της μουσικής, οργανώνει τη σωματικές κινήσεις και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ανθρώπινο σώμα. Παραδοσιακά, σε όλους τους πολιτισμούς, αγροτικές ή μη εργασίες, που απαιτούσαν σωματική επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα, πολύ συχνά συνοδεύονταν με ρυθμικά τραγούδια χωρίς τη συνοδεία μουσικού οργάνου (a capella), που σκοπό είχαν το συγχρονισμό των κινήσεων και την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα μείωναν το αίσθημα της κούρασης και της ανίας.

Η μουσική είναι μέρος της βιολογικής μας κληρονομιάς. Το σώμα εμπεριέχει ρυθμό με την έννοια του καρδιακού παλμού, του ρυθμού του βαδίσματος, του αναπνευστικού ρυθμού κ.α. Τα πρώτα μας ρυθμικά ερεθίσματα ως έμβρυα, κατά την ενδομήτρια ζωή, είναι οι καρδιακοί σφυγμοί της μητέρας, ενώ από τα πρώτα ακουστικά ερεθίσματα είναι ο ήχος της ροής του αίματος της.

Πειράματα έχουν δείξει ότι η μουσική μπορεί να ερεθίσει τα πεπτίδια στον εγκέφαλο και να προκαλέσει την παραγωγή ενδορφινών, των φυσικών οπιούχων του οργανισμού, προκαλώντας ένα αίσθημα ευφορίας, αλλάζοντας τη διάθεση και το συναίσθημα, ενώ η ακρόαση μουσικής με ρυθμική συχνότητα 60 παλμών ανά λεπτό προκαλεί επιβράδυνση των καρδιακών σφυγμών και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Έτσι, το σώμα χαλαρώνει, ενώ δίνει τη δυνατότητα στο μυαλό να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα.

Γνωρίζοντας, προφανώς ενστικτωδώς, τη δύναμη της μουσικής, ο Σκωτσέζος συγγραφέας Arthur Conan Doyle (1859-1930), επεφύλασσε πάντα για τον φανταστικό ήρωά του Sherlock Holmes (αεικίνητο και εφευρετικότατο ντέντεκτιβ με ταλέντο στην επίλυση μυστηρίων) στιγμές ηρεμίας στους καθημερινούς φρενήρεις ρυθμούς του. Ο Holmes χαλάρωνε παίζοντας το αγαπημένο του μουσικό όργανο, το βιολί.

Αποδεδειγμένα, η μουσική μπορεί να ενεργοποιήσει τη ροή αποθηκευμένης μνήμης και φαντασιακού υλικού κατά μήκος του μεσολοβίου (ή "πυλώδους σώματος"), της γέφυρας, δηλαδή, που ενώνει το δεξί με το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο. Αυτή η σύνδεση είναι σημαντική για τον ταχύ συντονισμό και τις αμφιδέξιες κινήσεις, όπως αυτές που εκτελούν τα χέρια ενός πιανίστα. Αυτή η σύνδεση εξηγεί και κάτι επιπλέον. Το δεξί εγκεφαλικό ημισφαίριο είναι συνδεδεμένο με το συναίσθημα, ενώ το αριστερό με τη νόηση. Η μουσική βοηθά, λοιπόν, αυτά τα δύο στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας να λειτουργούν αρμονικά.

Ένα άλλο στοιχείο της μουσικής, που βοηθά στην οργάνωση του ανθρωπίνου εγκεφάλου, είναι η τάξη, η φόρμα, οι αναλογίες, οι αλληλουχίες και όλα αυτά τα στοιχεία που χρησιμοποιεί και η μαθηματική λογική. Ενδεχομένως, γι' αυτό το λόγο λένε ότι η μουσική μοιάζει με τα μαθηματικά. Η μουσική δημιουργεί στον εγκέφαλο τις απαραίτητες συνδέσεις που μας διευκολύνουν να κάνουμε επαγωγικές ή παραγωγικές συλλογιστικές πορείες, όπου αυτό είναι απαραίτητο στις καθημερινές, σχολικές, επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές μας υποχρεώσεις.

Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα της δύναμης της μουσικής είναι η περίπτωση του Βασιλιά Γεωργίου Ι της Αγγλίας, ο οποίος είχε πρόβλημα ελλειπούς μνήμης και διαχείρισης άγχους. Είχε διαβάσει στη Βίβλο την ιστορία του Βασιλιά Σαούλ και αναγνώρισε ότι υπήρχε ομοιότητα, καθώς και εκείνος αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα. Ακόμα, διάβασε ότι ο Σαούλ έλυσε αυτά τα προβλήματα με τη χρήση ειδικής μουσικής. Έτσι, ο Βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε από τον συνθέτη Georg Friedrich Haendel να του γράψει κάτι ιδιαίτερο, που θα τον βοηθούσε, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν του Σαούλ, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα συγκέντρωσης και άγχους. Ο Haendel, γι' αυτό το σκοπό έγραψε τη "Μουσική των Νερών".

Ένα από τα ιδιαίτερα οφέλη της μουσικής εκπαίδευσης είναι η ενίσχυση της αυτοπειθαρχίας. Ο Δρ Shinichi Suzuki (γεννημένος στη Nagoya της Ιαπωνίας το 1898, γιος του πρώτου και μεγαλύτερου κατασκευαστή βιολιών της Ιαπωνίας), ιδρυτής της ομώνυμης, διεθνούς αναγνωρισμένης, μουσικής εκπαιδευτικής μεθόδου (ΜέθοδοςSuzuki), κάποτε είπε "Η γνώση δεν είναι δεξιότητα. Η γνώση επί δέκα χιλιάδες φορές είναι δεξιότητα." Απαιτείται τεράστιο απόθεμα υπομονής και συγκέντρωσης για να μπορέσει κάποιος να αναλύσει ένα μουσικό έργο και να επικεντρωθεί στην τμηματική μελέτη του για μεγάλες χρονικές περιόδους. Στον τομέα της μουσικής, η αυτοπειθαρχία μπορεί να καλλιεργηθεί από πολύ μικρή ηλικία. Οι μικροί μαθητές μπορούν να ξεκινήσουν με ένα ολιγόλεπτο μάθημα, και αρκετά γρήγορα να μπορούν να εστιάζουν την προσοχή τους για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το αποτέλεσμα μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί σε συναυλίες και ρεσιτάλ, όπου δεκάδες νέοι μουσικοί παρακολουθούν ήσυχα και προσεκτικά για μία ώρα ή και περισσότερο.

Θρυλικοί πιανίστες, όπως ο Artur Rubinstein και ο Vladimir Horowitz, απεχθάνονταν την πρακτική μελέτη στο πιάνο. Από τη μια μεριά ο Rubinstein, στον οποίο δεν άρεσε καθόλου η ιδέα να κάθεται με τις ώρες μπροστά από ένα πιάνο, από την άλλη ο Horowitz, ο οποίος φοβόταν ότι η εναλλαγή της αίσθησης, της αφής και του ήχου διαφορετικών οργάνων, πέρα από το αγαπημένο του Steinway, θα έβλαπταν την απόδοσή του. Το κοινό σημείο και των δύο ήταν η ατέλειωτες ώρες νοητικών ή "νοερών" προβών. Η νοητική εικονοπλασία είναι ικανή να ενεργοποιήσει τα ίδια σημεία του εγκεφάλου όπως και η πρακτική εξάσκηση.

Εξάλλου, η ενεργή συμμετοχή σε μουσικά δρώμενα αυξάνει την αυτοεκτίμηση και κατ' επέκταση τις κοινωνικές δεξιότητες των νέων. Έρευνες έχουν δείξει ότι ομαδικά πολιτιστικά δρώμενα που περιλαμβάνουν συγχρονισμό (όπως ο χορός, το τραγούδι, τα μουσικά σύνολα) ενισχύουν, κατ' αρχήν το αίσθημα αποδοχής των συμμετεχόντων, και κατά δεύτερον τη συνεργασία και την επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μακρά ενασχόληση με τη μουσική εξασκεί τον εγκέφαλο και όχι μόνο. Το να παίζει κανείς ένα μουσικό όργανο απαιτεί συντονισμό αρκετών λειτουργιών, της όρασης, της ακοής, της αφής, του σχεδιασμού και συγχρονισμού κινήσεων, της ερμηνείας συμβόλων, της συναισθηματικής έκφρασης, της επικοινωνίας. Η μουσική θα πρέπει να θεωρείται και να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της βασικής εκπαίδευσης του παιδιού ή του ενήλικα, δημιουργώντας είτε συνειδητούς ακροατές είτε άρτιους μουσικούς, οπωσδήποτε, όμως, ολοκληρωμένους και υγιείς ανθρώπους.

Διάσημοι που παίζουν μουσικοί:

Alexander Graham Bell (1847 – 1922). Επινόησε το τηλέφωνο πρίν κλείσει τα 30. Έπαιζε πιάνο, κυρίως αυτοδίδακτος.

Thomas Edison (1847 - 1931) – Από τους πιο παραγωγικούς εφευρέτες με πάνω από 1093 πατέντες, εφήυρε μεταξύ άλλων τον ηλεκτρικό λαμπτήρα και το φωνόγραφο. Έπαιζε πιάνο.

Charlie Chaplin (1889 - 1977) – Διάσημος Βρετανός ηθοποιός, έπαιζε ακκορντεόν.

Mahatma Gandhi (1869 – 1948) – Ηγέτης του Ινδικού Εθνικού Κινήματος, γνωστός για τις ειρηνικές του μεθόδους επίλυσης αντιπαραθέσεων. Λέγεται πως έπαιζε κοντσερτίνα (είδος ακκορντεόν). Όπως έλεγε και ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του "Η μελίρρυτη μελωδία με συγκίνησε βαθύτατα, και την έπαιξα στην κοντσερτίνα που ο πατέρας μου είχε αγοράσει."

Charles Dickens (1812 - 1870) – Βρετανός συγγραφέας, γνωστός για τις νουβέλες του, συμπεριλαμβανομένης "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" . Έπαιζε ακκορντεόν.

Neil Armstrong (γεννημένος 1930) – Γνωστός ως ο πρώτος αστροναύτης που περπάτησε στο φεγγάρι. Παίζει κόρνο βαρύτονο.

Woody Allen Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος, Ηθοποιός, παίζει κλαρινέτο.

Πηγή: Ωδείο Όπερα

Η ιστοσελίδα vodafone.gr/bsafeonline αποτελεί βασικό εργαλείο ενημέρωσης ενός ολοκληρωμένου προγράμματος της Vodafone, «bsafeonline». Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μία σειρά από πρωτοβουλίες της εταιρείας με στόχο να εξοικειώσει και να ενημερώσει γονείς, και εκπαιδευτικούς για τις δημοφιλείς διαδικτυακές υπηρεσίες (facebook, twitter, blogs, forums, εφαρμογές/apps, διαδικτυακή τηλεφωνία και τηλεόραση), καθώς και τις προκλήσεις με τις οποίες μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι οι ίδιοι, αλλά και τα παιδιά, κατά την πλοήγησή στο διαδίκτυο.

Πληροφορίες για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου είναι διαθέσιμες και σε έντυπη μορφή μέσα από τον ανανεωμένο «Οδηγό για Γονείς», ο οποίος διατίθεται στα καταστήματα Vodafone, αλλά και από την ιστοσελίδα της εταιρείας vodafone.gr/bsafeonline. Ο ανανεωμένος Οδηγός, ο οποίος ήρθε να αντικαταστήσει το πρώτο έντυπο που κυκλοφόρησε για γονείς στην Ελλάδα το 2007, έχει δημιουργηθεί σε συνεργασία με δύο έγκριτους φορείς, την Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο διαδίκτυο και την Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας.

Στο πλαίσιο του προγράμματος bsafeonline, η Vodafone έχει ήδη πραγματοποιήσει ενημερωτικές ημερίδες σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονές, σε 6 πόλεις της Ελλάδας και έχει ήδη προγραμματίσει και άλλες μέσα στους επόμενους μήνες. Παράλληλα, η Vodafone συμμετέχει στο 1ο Συνέδριο Ασφαλούς Πλοήγησης, που διοργανώνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, για την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο.

Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πολύπλευρο πρόγραμμα Εταιρικής Υπευθυνότητας που εφαρμόζει η Vodafone και περιλαμβάνει πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην ολοκληρωμένη ενημέρωση του κοινού, σχετικά με την ασφαλή χρήση του διαδικτύου.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Προκρούστης ήταν ληστής στην περιοχή των Μεγάρων, έβαζε τους περαστικούς με το ζόρι στο σιδερένιο κρεβάτι του και αν ήταν μακρύτεροι από το κρεβάτι τούς ακρωτηρίαζε για να ταιριάζουν στο μέγεθος, ενώ αν ήταν κοντύτεροι τούς τραβούσε μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Θησέας σκότωσε τον Προκρούστη στο ίδιο του το κρεβάτι, και επειδή ήταν μεγαλύτερος από το κρεβάτι του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια. 'Έτσι έμεινε ως έκφραση η «προκρούστεια κλίνη» για τις περιπτώσεις που κάτι προσαρμόζεται με τη βία στο μέγεθος κάποιου.

Αναρωτιέστε τώρα σε τι χρησιμεύουν οι αναφορές μου στη μυθολογία και πως συνδέονται με τον σύγχρονο άνθρωπο.

Ο Προκρούστης ήρθε αυθόρμητα στη σκέψη μου καθώς διάβαζα μία ανάρτηση σε blog ενός ανώνυμου συμπολίτη ο οποίος έβαλλε εναντίον των αδέσποτων της πόλης μας και κυρίως εναντίον των ανθρώπων που τα φροντίζουν.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι μπροστά σε μια τέτοια άποψη.

Η «λύση» που αβίαστα προτείνεται, από τους συνήθως ανώνυμους συντάκτες αυτών των δημοσιευμάτων, είναι να αφεθούν τα αδέσποτα ατάιστα στην τύχη τους ή μάλλον στην ατυχία τους και οι φιλόζωοι να απολογηθούν για το φοβερό ατόπημα που έχουν διαπράξει, δηλαδή το τάισμα και τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων.

O Προκρούστη έδινε τέτοιες «λύσεις», ήταν αυτός ο οποίος έδειξε στην ανθρωπότητα τον πιο εύκολο τρόπο επίλυσης των προβλημάτων, ό,τι δεν μας αρέσει το βάζουμε στην κλίνη και το κόβουμε, το ξεφορτωνόμαστε, απαλλασσόμαστε από το «κακό», ο πραγματικά υπεύθυνος δεν μας ενδιαφέρει, στόχος μας δεν είναι η γνώση του προβλήματος αλλά η απαλλαγή μας από αυτό.

Εν ολίγοις οι φιλόζωοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την επιβίωση των αδέσποτων.

"O tempora! O mores", Ω! καιροί! Ω! ήθη! αναφώνησε ο Κικέρωνας με αγανάκτηση τον 1ο αιώνα π.X. για την ανηθικότητα και την χαλάρωση των ηθών στη διοίκηση."O tempora! O mores", αναφωνώ και εγώ στον 21ο αιώνα μ.X, για την χαλάρωση των ηθών στην κοινωνία.

Μέχρι τώρα γνώριζα ότι κάποιος μπορεί να κατηγορηθεί για το θάνατο κάποιου, όμως να κατηγορείται γιατί βοηθά κάποιον να επιβιώσει είναι πρωτάκουστο, αδιανόητο, πρωτοφανές, δε νομίζετε;

Αν και το θέμα των αδέσποτων δεν είναι καινούργιο συστηματικά ξεχνάμε κάποια πράγματα.

Τα αδέσποτα ζώα δεν φυτρώνουν, ούτε πολλαπλασιάζονται με τη γύρη, βρίσκονται στους δρόμους διότι κάποιοι «ανεύθυνοι» συμπολίτες μας τα «αγόρασαν» ως αντικείμενα γι' αυτούς ή τα παιδιά τους και όταν αντιλήφθηκαν ότι τους «επιβάρυναν» – αναίσχυντα, αδιάντροπα και ανερυθρίαστα -τα πέταξαν στο δρόμο, αδιαφορώντας για την επιβίωσή τους καθώς και για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά τους.

Διότι όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να ξεφορτωθεί το «ζώο-αντικείμενο» τόσο εύκολα χωρίς καμία ηθική ή άλλη επίπτωση, τότε στη διάρκεια της ενήλικης ζωής του θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο, αυτόν που διδάχθηκε από τους γονείς του τόσο απέναντι σε ένα άλλο ζώο αλλά και σε ένα ηλικιωμένο, ανάπηρο ή σε οποιονδήποτε θεωρήσει κατώτερό του ή βάρος του.

Με άλλα λόγια θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Τζων Λόκ «Οι άνθρωποι που ευχαριστιούνται όταν κατώτερα πλάσματα υποφέρουν ή καταστρέφονται, δεν πρόκειται να νιώσουν συμπόνια ή καλοσύνη ούτε και για τους συνανθρώπους τους».

Τα ζώα λοιπόν αυτά αφού πετάχτηκαν στο δρόμο βρέθηκαν σε μια σκληρή πραγματικότητα, χωρίς φαγητό, νερό, κάτω από ιδιαίτερα υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες.

Πολλά από αυτά, δυστυχώς, έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης συμπολιτών μας οι οποίοι αποφάσισαν να καθαρίσουν τον τόπο τους από ότι τους «ενοχλούσε» – άλλες πιο σημαντικές ενοχλήσεις που υφίστανται οι ίδιοι άνθρωποι, τις υπομένουν με χαρακτηριστική καρτερικότητα και αυτό διότι έμαθαν να αντιδρούν μόνο σε αυτόν που θεωρούν πιο αδύναμο.

Με όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα μπορούμε να φτιάξουμε ένα κάδρο-πάζλ, τοποθετώντας πάνω σε αυτό μικρά κομματάκια πάζλ με όσους έχουν ήδη αναφερθεί και αποτελούν μέρος του προβλήματος –τα αδέσποτα, αυτούς που παρατάνε τα αδέσποτα, τους φιλόζωους, αυτούς που ενοχλούνται από τους φιλόζωους.

Όμως πριν κρεμάσουμε ολοκληρωμένο το κάδρο στον τοίχο της πόλης μας, θα πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό το μεγαλύτερο κομμάτι του, την καθ' ύλην αρμόδια, τη Δημοτική Αρχή των Ιωαννίνων, η οποία με χαρακτηριστική ηρεμία, αταραξία και ασυγκινησία που θα τις ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί φιλόσοφοι δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μιλάει, δεν πράττει, το μόνο που κάνει είναι με την απραξία της να συναινεί σε ότι δεν έκανε η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Ζούμε σε αυτή την πόλη μια παράλογη κατάσταση χρόνια τώρα, όπου τα θύματα καλούνται να δώσουν τη λύση και αυτοί που βοηθούν τα θύματα κατηγορούνται, το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι ότι τους υπεύθυνους πολίτες τους τιμωρούμε και τους ανεύθυνους πολιτικούς τους επιβραβεύουμε με την ψήφο μας για να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική.

Το πρόβλημα των αδέσποτων δεν λύνεται με το να μην τα ταΐσουμε, είναι ανήθικο και απάνθρωπο να αφήνουμε ζώα να πεθαίνουν μπροστά μας διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι τα παράτησαν και επειδή η Δημοτική αρχή αδρανεί ή καλύτερα κοιμάται διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα συμβεί αν κάποιος παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω θεωρήσει πως με το ίδιο μαγικό ραβδάκι θα μπορούσε να απαλλαγεί η ανθρωπότητα και από τους άστεγους που συνεχώς αυξάνονται και από τους ηλικιωμένους- αφού το χαρακτηριστικό του 21ου αι. είναι η γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού- αιτιολογώντας αυτή του την ενέργεια ως προσπάθεια μείωσης των εξόδων περίθαλψης ώστε να μην αυξάνονται τα ελλείμματα.

Ελπίζω να μην δίνουμε ιδέες στους πολιτικούς μας- σκέψη υπερφίαλη βέβαια, δεν χρειάζονται τη βοήθειά μας διότι αυτοί μόνο τέτοιου είδους πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων εφαρμόζουν.

Οι άνθρωποι που ταΐζουν τα αδέσποτα το κάνουν όχι γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους, αλλά γιατί η ευαισθησία τους και η ανθρωπιά τους δεν τους επιτρέπει να νοιώθουν δίπλα τους ένα πλάσμα να πεινάει, να διψάει, να παλεύει να επιβιώσει, να κακοποιείται και αυτοί να λειτουργούν σαν να μην τρέχει τίποτε.

Είναι οι ίδιοι που προσφέρουν και σε άλλες ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, διότι πιστεύουν ότι κάθε πλάσμα που υπάρχει σε αυτό τον κόσμο έχει τουλάχιστον δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή, έχει δικαίωμα στην ευζωία.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνήθως άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους για την τροφή, τις στειρώσεις και την φροντίδα αυτών των ζώων.

Δείχνουν την ανθρωπιά τους προσφέροντας, χωρίς να περιμένουν να πάρουν πίσω τίποτε και αντί να είμαστε ευγνώμονες προς αυτούς και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης τους, τους πετάμε ευθύνες που ανήκουν σε άλλους.

Στη συνέχεια παραθέτω κάποια σημεία από ένα άρθρο του Γ.Φραντζεσκάκη, στο οποίο ένας γερμανός πανεπιστημιακός της βιοηθικής αναφέρεται στην παρεξηγημένη έννοια της φιλοζωίας: «...η φιλοζωία είναι μια συνιστώσα της ανθρώπινης ύπαρξης, το να τη διαχωρίζουμε από αυτή είναι σαν να την περιφρονούμε. Φιλοζωία δεν υπάρχει ως αυτόνομη πρακτική, αν είσαι άνθρωπος, συμφιλιωμένος με το περιβάλλον σου η φιλοζωία ενσωματώνεται στην οντότητά σου.

Αν έχεις κατατμηθεί σε άνθρωπο-εργαζόμενο, άνθρωπο-καταναλωτή, άνθρωπο-διεκδικητή και πάει λέγοντας, την παρερμηνεύεις ως επί μέρους ασχολία για τους «ηθικά ανώτερους», τους χομπίστες και τους αργόσχολους. Η φιλοζωία είναι μια ακούσια λειτουργία, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος, η πέψη»

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι τη φιλοζωία δεν την επιλέγεις, την έχεις μέσα σου, όπως έχεις μέσα σου την αγάπη για τον συνάνθρωπο σου, τον ανήμπορο, τον ηλικιωμένο, τα παιδιά.

Δεν μπορεί να αγαπάς τους ανθρώπους και να μην ενδιαφέρεσαι για τα ζώα, ούτε το αντίθετο μπορεί να συμβεί.

Όσοι λοιπόν επιθυμείτε να συμμορφώσετε τους φιλόζωους μπορείτε να κάνετε κάτι απλό: αντί να τους ζητάτε να μην ταΐζουν τα ζώα, ζητείστε τους να μην αναπνέουν και αν αυτό επιτευχθεί τότε ως άξιοι συνεχιστές του Προκρούστη θα καθαρίσετε από αυτούς.

Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να συμμορφώσετε και τα αδέσποτα ώστε να μην σας ενοχλούν, ζητείστε από αυτά να μην τρώνε όταν τα ταΐζουν, να ξεχάσουν το ένστικτο της επιβίωσης, τελειώσατε και με αυτά.

Αλλά πριν ζητωκραυγάσετε για τα αποτελέσματα του έργου σας και αν θέλετε να αποδώσετε δικαιοσύνη τοποθετείστε στην «προκρούστεια κλίνη» τους πραγματικούς υπεύθυνους, αυτούς που ψηφίζονται για να κάνουν έργο και σιωπούνε, αυτούς στους οποίους ποτέ δεν αναφέρεστε.

Και όταν αυτοί με σπαραξικάρδιο ύφος σας πούνε ότι θέλουν να λύσουν το πρόβλημα αλλά η οικονομική κρίση δεν τους το επιτρέπει θυμίστε τους ότι το πρόβλημα με τα αδέσποτα δεν είναι καινούργιο, αλλά έκανε την εμφάνιση του τη δεκαετία του '80 ως αποτέλεσμα της ευμάρειας των ανθρώπων και της πολιτισμικής μας χρεοκοπίας η οποία προηγήθηκε της οικονομικής.

Το πρόβλημα διογκώθηκε τα επόμενα είκοσι χρόνια, χρόνια οικονομικής άνθισης, παχιών αγελάδων και όχι οικονομικής κρίσης.

Τριάντα χρόνια μετά το πρόβλημα δεν λύθηκε όχι γιατί δεν μπορούσαν να το λύσουν αλλά γιατί ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτό όπως και με τόσα άλλα.

Το πρόβλημα θα είχε εξαλειφθεί, όπως και σε άλλες χώρες με ελάχιστους πόρους, αν η Δημοτική Αρχή συντονισμένα βοηθούσε τους ανθρώπους να αλλάξουν κουλτούρα και στάση σε ότι αφορά τη σχέση τους με τα ζώα, αν ο Δημοτική Αρχή προχωρούσε σε στειρώσεις ενημερώνοντας και τους Δημότες για την αναγκαιότητά τους και αν εφαρμόζονταν οι νόμοι για την εκμετάλλευση, κακοποίηση και εγκατάλειψη των ζώων.

Αν σας δούνε ανυποχώρητους θα πάνε στην επόμενη συνηθισμένη δικαιολογία τους, θα σας πούνε ότι δεν φταίνε αυτοί ήταν άλλοι στις θέσεις τους, θυμίστε τους τότε πως οι αρχές και οι θεσμοί είναι πάνω από πρόσωπα και έχουν συνέχεια όταν επιλέγεις να τους υπηρετήσεις.

Μετά από αυτό χάνοντας την ψυχραιμία τους και με αλαζονικό ύφος θα σας πούνε «μα εσείς μας ψηφίζατε, τι θέλετε τώρα;» Εεε!!! τότε μη τους λυπηθείτε, βάλτε τους πάνω στην «κλίνη του Προκρούστη» και τραβήξτε τους να μεγαλώσουν γιατί το ηθικό τους ανάστημα μικρό ήταν και μικρό παραμένει.

Η επικαιρότητα του μύθου είναι προφανής, δεν νομίζετε; Φτάνει να αντιληφθούμε ποιος είναι ο Προκρούστης, ποιος είναι ο Θησέας και ποιοί οι ανυποψίαστοι περαστικοί.

Σε μια εποχή οικονομικών, πολιτιστικών ή τεχνητά διαμορφωμένων κρίσεων η δική μου κρίση και συνείδηση το μόνο που μου υπαγορεύει είναι να δηλώσω δημόσια το σεβασμό μου απέναντι σε όλους αυτούς που ζούνε δίπλα μου με ανθρώπινη υπόσταση και βρέθηκαν άδικα στο εδώλιο του κατηγορουμένου σαν σύγχρονοι Ντρέιφους .

Ιωάννινα 1/Φεβρουαρίου/2012

Ευαγγελία Δαβή

Δημότισσα Ιωαννιτών

«Ανακαλύψτε τον ψηφιακό κόσμο μαζί... με ασφάλεια!»

Για ένατη συνεχή χρονιά εορτάζεται την ερχόμενη Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (Safer Internet Day σε 74 χώρες και σε 5 ηπείρους, από την Ισλανδία έως την Κένυα και από τον Καναδά έως την Ν. Κορέα. Η ημέρα αυτή αποτελεί εφαλτήριο ευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων στα θέματα που αφορούν στην ασφαλή και ηθικά σωστή χρήση του Διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και όλων των διαδραστικών τεχνολογιών που είναι πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται σε ετήσια βάση από το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης Insafe (www.saferinternet.org) στο πλαίσιο του προγράμματος Safer Internet της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Για την Ελλάδα, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται από τη Δράση Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, που αποτελεί τον Εθνικό Εκπρόσωπο του Δικτύου Insafe.

Φέτος, οι επίσημες εκδηλώσεις για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου εστιάζουν στη σύγκλιση των γενεών με το σλόγκαν «Ανακαλύψτε τον ψηφιακό κόσμο μαζί... με ασφάλεια!». Με το σύνθημα αυτό, το INSAFE καλεί όλους, είτε είναι 5, 40 ή 75 ετών, είτε χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο μια φορά το μήνα, είτε καθημερινά, είτε ακόμα και καθόλου, να έρθουν κοντά για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, να μάθει ο ένας από τον άλλον, και να συμβάλει ο καθένας με τον τρόπο του στην προάσπιση της ασφάλειάς μας στους διαδραστικούς κόσμους. Όλοι μπορούν και πρέπει να παίξουν το δικό τους ρόλο στο να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά μας θα μπορούν να πλοηγούνται στο Διαδίκτυο με σύνεση και με ασφάλεια.

Με τη συμμετοχή περισσότερων από 160 πρεσβευτών πανελλαδικά – σχολείων, βιβλιοθηκών, συλλόγων γονέων, οργανισμών, εταιριών και ιδιωτών –, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου θα εορταστεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με πλειάδα εκδηλώσεων, workshops και δρώμενων, πολλαπλασιάζοντας έτσι το σύνθημα και το μήνυμα του INSAFE με πρωταρχικό στόχο την ορθή, υπεύθυνη και ασφαλή χρήση του Διαδικτύου, ως πολύτιμου εργαλείου για όλη την οικογένεια.

Τo τηλεοπτικό σποτ του INSAFE για τον φετινό εορτασμό – στην Ελληνική γλώσσα – είναι αναρτημένο στη διεύθυνση http://youtu.be/e_yLKBEiIUI

H κεντρική εκδήλωση για τον εθνικό εορτασμό συνδιοργανώνεται από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και της δράσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου και της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών - μέλους του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Η εκδήλωση θα λάβει χώρα την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου και ώρες 11:00 – 14:00 στην αίθουσα «Ζακλίν ντε Ρομιγί» του Υπουργείου Παιδείας. Την εκδήλωση θα χαιρετίσει η Υπουργός Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ., κυρία Άννα Διαμαντοπούλου. Έχουν προσκληθεί να χαιρετίσουν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο Δήμαρχος Αθηναίων, και επίσημος εκπρόσωπος της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα. Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Ειδικότερα, θα παρουσιαστούν τα αναλυτικά στατιστικά στοιχεία των καταγγελιών που έγιναν την περίοδο 2011 προς τη Safeline, την Ελληνική ανοιχτή γραμμή καταγγελιών παράνομου περιεχομένου και παράνομης συμπεριφοράς. Επίσης, θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα αναλυτικά στατιστικά δεδομένα της Γραμμής Βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ για το έτος 2011, και τα οποία καταδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη των Ελλήνων για πρόληψη σε σχέση με τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη μη ορθή χρήση του Διαδικτύου.

Ιστορικό της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου

- Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται σε ετήσια βάση από το ΠανευρωπαΪκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης και Επαγρύπνησης INSAFE με τη συγχρηματοδότηση της Ε.Ε. Εορτάζεται τη 2η ημέρα της 2ης εβδομάδας του 2ου μήνα του χρόνου. Φέτος η ημέρα αυτή είναι η 7η Φεβρουαρίου.

- Όλα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2002, όταν γεννήθηκε η ιδέα καθιέρωσης του εορτασμού μέσα από το πρόγραμμα SaferBorders που συγχρηματοδότησε η Ε.Ε.

- Στις 6 Φεβρουαρίου 2004 εορτάστηκε για πρώτη φορά η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου σε 16 χώρες, ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα.

-Στις 8 Φεβρουαρίου 2005, η ημέρα αυτή εορτάστηκε σε 29 χώρες. Στην Ελλάδα, ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε διαγωνισμό παιδικής ιστορίας.

- Στις 7 Φεβρουαρίου 2006, οι χώρες που συμμετείχαν ήταν 36. Διοργανώθηκε παγκόσμιας εμβέλειας «blogathon», με σκοπό την προώθηση μηνυμάτων επαγρύπνησης σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών. Στην Ελλάδα ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε μαθητικό διαγωνισμό σταυρόλεξου και κουίζ γνώσεων.

- Στις 6 Φεβρουαρίου 2007, συμμετείχαν στον εορτασμό 43 χώρες και πλειάδα διεθνών οργανισμών. Διοργανώθηκε για δεύτερη χρονιά «blogathon» αλλά και πανευρωπαϊκός μαθητικός διαγωνισμός, στον οποίο οι Έλληνες μαθητές αναδείχτηκαν πρώτοι σε συμμετοχές και κέρδισαν 2 από τα 4 πανευρωπαϊκά βραβεία.

- Οι επιτυχίες για τους Έλληνες μαθητές συνεχίστηκαν το 2008. Στον πανευρωπαϊκό μαθητικό διαγωνισμό κατέκτησαν 2 από τα 3 Πανευρωπαϊκά βραβεία και μια αναπληρωματική θέση! Οι νικητές βραβεύτηκαν σε ειδική ημερίδα που διοργάνωσε ο Ελληνικός Κόμβος σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

- Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 συμμετείχαν στον εορτασμό 54 χώρες. Με μεγάλη λαμπρότητα και με το πάνελ νέων να κλέβει την παράσταση, το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου παρέθεσε για το εορτασμό της ημέρας αυτής Συνέντευξη Τύπου στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης.

- Στις 9 Φεβρουαρίου 2010 συμμετείχαν στον εορτασμό περισσότερες από 60 χώρες. Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου συνδιοργάνωσε με το Γραφείο Νεότητος της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και την Αντιπροσωπεία της Ε.Ε. στην Ελλάδα Συνέδριο με θέμα «Ασφαλής χρήση του Διαδικτύου για τα παιδιά». Χαιρέτισαν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος, η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα. Φώφη Γεννηματά και ο Ειδικός Γραμματέας Α/θμιας & Β/θμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κος Μιχάλης Κοντογιάννης. Το πάνελ νέων έκλεψε για άλλη μια φορά την παράσταση, ενώ έγκριτοι επιστήμονες και εκπρόσωποι της Πολιτείας παρέθεσαν ομιλίες.

- Στις 8 Φεβρουαρίου 2011 συμμετείχαν στον εορτασμό ήδη 65 χώρες. Η κεντρική εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου στους χώρους του Υπουργείου Παιδείας. Την εκδήλωση χαιρέτισε η Υπουργός Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ., κυρία Άννα Διαμαντοπούλου. Από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Ήπειρο μέχρι τα Δωδεκάνησα, 160 φορείς σε 37 νομούς της χώρας: σχολεία όλων των βαθμίδων, δήμοι, κέντρα νεότητας, μουσεία, βιβλιοθήκες, επιμελητήρια, πανεπιστήμια, εταιρίες και ιδιώτες πολλαπλασίασαν τα μηνύματά μας και έδρασαν ως πρεσβευτές μας με ομιλίες, εργαστήρια, ειδικά newsletters, θεατρικά δρώμενα, blogs, διαγωνισμούς, έργα ζωγραφικής.

Σκέψεις μιας ιατρού, με αφορμή εορτή εκπαιδευτικών.

Ήμουν ακόμη στο ιατρείο, όταν δέχτηκα μια πρόσκληση χορού. Επρόκειτο για το χορό των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, των δασκάλων.

Πρώτη φορά κλήθηκα από το σύλλογο επίσημα.

Για λόγους συναισθηματικούς προσπάθησα να τα καταφέρω, να εξασφαλίσω χρόνο το βράδυ εκείνο, στις 27-1-2012 και να βρεθώ στα Λιθαρίτσια. Και λέγω συναισθηματικούς, γιατί οι πρόγονοί μου και στα πρώτα επαγγελματικά του χρόνια και ο πατέρας μου, ήτα δάσκαλοι.

Σε μια Ελλάδα που έζησε πολύ πιο δύσκολους καιρούς από αυτόν της σημερινής κρίσης.

Γι' αυτό δικαίως η κοσμήτωρ του συλλόγου είπε ότι το χαμόγελο των παρεστώντων της θύμισε το κουτί της Πανδώρας που πρόλαβε να εξασφαλίσει (κλείνοντάς το την τελευταία στιγμή) ένα μοναδικό στοιχείο για τον άνθρωπο: την ΕΛΠΙΔΑ. Η οποία συνεπάγεται την αισιοδοξία για το μέλλον.

Είπε ακόμη ότι η φράση «συνταξιούχοι» στη λεζάντα του συλλόγου είναι σχήμα λόγου. Γιατί στην πραγματικότητα, οι δάσκαλοι αισθάνονται διαρκώς ότι βρίσκονται εν ενεργεία καθώς οι αξίες, με τις οποίες γαλούχιζαν την εκάστοτε ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ, έγιναν η σκυτάλη και για τους εκπαιδευτικούς που έπονταν.

Έτσι πρόκειται για τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ του κλάδου, είπε.

Ίσως να μην το πίστευα έτσι, αν δεν είχα την καταγωγή που προανέφερα, δεδομένου ότι ο παππούς μου ο Στέφανος Τζιάλλας, μας δίδασκε τη Βίβλο, τον Όμηρο και το Γεροστάθη ως τα βαθιά του γεράματα, ενώ σαν έκφραση των όλων αξιών, έκλεινε με κάποιο άσμα που μας το δίδασκε φροντίζοντας να το μαθαίνουμε ταυτόχρονα.

Και τα θυμάμαι όλα εκείνα. Και κάπου κάπου σιγοτραγουδούσαμε ακόμα τα τραγούδια που μας έμαθε ο παππούς και τις αξίες τις πανανθρώπινες, μέσω του Ευαγγελίου, του Ομήρου και του Γεροστάθη του Λ. Μελά.

Ο πρόεδρος των Βετεράνων δασκάλων Αλέκος Δόσης έκαμε ένα εξαιρετικό χαιρετισμό ώστε να ενώσει τις καρδιές όλων μας, καθώς στην αίθουσα υπήρχαν και πολλοί προσκεκλημένοι που δεν ήταν δάσκαλοι.

Παρατηρώντας τους εκπαιδευτικούς, που απολάμβαναν το γλέντι, όπως όλοι μας, καμάρωνα διπλά για την καταγωγή μου.

Ήταν οι άνθρωποι που δίδαξαν στα σχολεία του βουνού και του κάμπου, του χωριού και την πόλης, σε δύσκολες εποχές στη χώρα μας.

Και τώρα γεμάτοι περηφάνια διασκέδαζαν με μια επινίκια, θα έλεγα θωριά.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Πότε δεν ήταν για την Ελλάδα μας;

Και οι δάσκαλοι κρατούσαν πάντα πρώτοι στις ελληνικές κοινωνίες, το φάρο της γνώσης για τα ελληνόπουλα. Και ύψωναν το ανέσπερο φως που μας κληροδοτήθηκε από τη μεγάλη ιστορία μας.

Για τη γνώση μας, χρειάστηκε να συναντήσουμε πολλούς δασκάλους στη ζωή μας.

Μπορεί να ξεχάσαμε τους περισσότερους αν όχι όλους.

Θα μένει, όμως, πάντα στην καρδιά μας η πρώτη μας δασκάλα. Η πρώτη και η παντοτινή.

Συγχαίρω τους δασκάλους για την εξαιρετική εκδήλωση.

Και τους ευχαριστώ για τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν.

Βάσω Τζιάλλα Δαφνή

Ιατρός

Ρευματολόγος Παθολόγος