Ο Σεμπαστιάν Παλάσιος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στο ελληνικό ποδοσφαιρικό κοινό. Στα 29 του χρόνια ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2022 περνώντας για πρώτη φορά τον Ατλαντικό και αφού μέχρι τότε είχε καταγράψει μια αξιοσημείωτη καριέρα στην πατρίδα του την Αργεντινή αλλά και ένα σύντομο πέρασμα από την Πατσούκα στο Μεξικό έχει αφήσει το αποτύπωμά του και σίγουρα δεν έχει περάσει απαρατήρητος.

Στη μια σχεδόν δεκαετία που αγωνίστηκε στην Αργεντινή με έξι διαφορετικές ομάδες (Μπόκα, Ουνιόν Σάντε Φε, Άρσεναλ Σαραντί, Ταγιέρες, Ιντεπεντιέντε και Νιούελς) έκανε 234 ματς, πετυχαίνοντας 47 γκολ και μοιράζοντας 23 ασιστ.

Το όνομά του είχε προταθεί εδώ και καιρό στον Θόδωρο Καρυπίδη. Το κρατούσε στην άκρη, κυνηγώντας άλλες περιπτώσεις εξτρέμ που όμως δεν προχώρησαν για διάφορους λόγους. Έτσι αποφάσισε να εμπιστευτεί τη δοκιμασμένη λύση του Παλάσιος, έχοντας κα τη σύμφωνη γνώμη του Μιχάλη Γρηγορίου που τον γνωρίζει καλά.

Όπως ξέρει πάνω-κάτω και τι θα του δώσει στο γήπεδο αφού λίγο-πολύ είναι γνωστά τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του. Όπως η υψηλή ένταση στο παιχνίδι του, η ταχύτητά στις μεταβάσεις (transitions) αφού το χαμηλό κέντρο βάρους (βλέπει τον κόσμο από τα 1,69 μ) και η εκρηκτικότητά του τον καθιστούν πολύ επικίνδυνο στο ανοικτό γήπεδο.

Ο Παλάσιος στις πέντε σεζόν του στη χώρα μας διακρίθηκε για την ικανότητά του να επιτίθεται στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας με διαγώνιες κινήσεις, κινούμενος κυρίως στη δεξιά πτέρυγα που είναι και η αγαπημένη του, έχοντας κάνοντας τα περισσότερα παιχνίδια σε διάταξη 4-2-3-1 ή 4-3-3 δίνοντας πλάτος στην επίθεση. Εδώ ίσως δημιουργηθεί ένα ζήτημα αφού είναι η πλευρά που δραστηριοποιείται ο Γκαρέ. Εκτός και αν ο έτερος αργεντινός μετατοπιστεί στον άξονα.

Στην επίθεση ο ρόλος του είναι διττός. Πασέρ και εκτελεστής ταυτόχρονα. Οι 52 ασίστ στην καριέρα του δείχνουν ένα πλάγιο επιθετικό που του αρέσει να ψάχνει τους συμπαίκτες του με γρήγορες σέντρες ή παράλληλες μπάλες. Είναι επίσης εξτρέμ που συνεισφέρει στο σκοράρισμα με ένα συγκεκριμένο αριθμό τερμάτων.

Πέρσι στην καλή σεζόν με τον Λεβαδειακό είχε οκτώ. Στον Παναθηναϊκό δεν έπεσε ποτέ κάτω από τα έξι γκολ με καλύτερη επίδοση τα 13 την πρώτη του σεζόν. Το σήμα κατατεθέν του είναι το πολύ δυνατό σουτ με το δεξί πόδι. Όταν συγκλίνει προς τα μέσα, γίνεται δεύτερος φορ και απειλεί άμεσα την αντίπαλη εστία, ενώ δημιουργεί εξαιρετικά δίδυμα με μπακ που ανεβαίνουν ψάχνοντας τις συνεργασίες.

Γνωστά βέβαια είναι και τα μειονεκτήματά του όπως η αδυναμία του στο παιχνίδι στον αέρα λόγω ύψους (1,69 μ.), καθιστώντας τον ευάλωτο στις εναέριες μονομαχίες. Είναι… μανούλα στο ανοικτό γήπεδο και μπορεί να ¨σκοτώσει» τον αντίπαλο αν βρει χώρους αλλά δεν είναι ο εξτρέμ που θα διασπάσει οργανωμένες, πολύ κλειστές άμυνες. Χρειάζεται χώρο για να φανεί η εκρηκτικότητά του. Ορισμένες φορές η ταχύτητα με την οποία αγωνίζεται τον οδηγεί σε βιαστικές επιλογές στην τελική πάσα ή στο σουτ.