Do you like ματμαζέλ the Greece?
Την Παρασκευή στο πλαίσιο του συνεδρίου της ΝΔο πρωθυπουργός είπε την περίφημη φράση «λυπάμαι και σε ένα βαθμό θυμώνω όταν βλέπω την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα», αναγνωρίζοντας αν και κάπως όψιμα πώς αυτό «είναι το πρώτο πρόβλημα. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν…».
Προχθές πάλι με αρκετά αναπτερωμένο ηθικό στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΤΕ μίλησε μεν για τη σύρραξη στη Μέση Ανατολή και εφόσον μάλιστα συνεχιστεί τις «εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία» εκτίμησε όμως κι ότι, αν επιβεβαιωθεί το καλό σενάριο, θα δούμε αμέσως μετά μία τουριστική «έκρηξη αυτού που λέμε last minute booking».
Και λίγο αργότερα σχολίασε πώς «αυτή τη στιγμή μπορεί να υπάρχουν τουριστικοί προορισμού στη Μέση Ανατολή που εκ των πραγμάτων δεν είναι δημοφιλείς, πράγμα που δημιουργεί κάποιες παραπάνω ευκαιρίες για τον ελληνικό τουρισμό»!
Προχθές λοιπόν που ο κ.Μητσοτάκης δεν χρειαζόταν να θυμώσει και να λυπηθεί άλλο που ο πόλεμος φέρνει επιπλέον ακρίβεια και ροκάνισμα του εισοδήματος (μιας και το είχε κάνει το καθήκον του φανερώνοντας μάλιστα μία, απρόοπτη και καθόλου του χαρακτήρα του, ενσυναίσθηση), μπορούσε πλέον να δώσει μία λύση.
Μια λύση αν όχι μαγική, σίγουρα πάντως μαγευτική στη σύλληψή της. Θεό είχαμε που ισοπεδώθηκε η Γάζα, η Δυτική Όχθη και ο Λίβανος, που ξέσπασε πόλεμος με το Ιράν και βγήκε η Μέση Ανατολή από τον χάρτη των τουριστικών προορισμών. Κι αν σκοτώνονται αθώα θύματα κι αν έχουμε ανθρωπιστική κρίση κι αν ισοπεδώνονται περιοχές; Εστω αν ακριβαίνουν καυσιμα και τρόφιμα και αυξάνεται κι εκείνο το ροκάνισμα που λέγαμε; Το θέμα είναι πώς έχουμε μία θαυμάσια ευκαιρία να επιλεγούμε εναλλακτικά για ωραιότατες διακοπές.
Θα μπορούσε ίσως να προσθέσει ο πρωθυπουργός πώς απόδειξη αυτής της θαυμάσιας ευκαιρίας που μας χαρίζει ως τουριστικό προορισμό η επιθετικότητα του Ισραήλ και των ΗΠΑ είναι και το πλήθος από κρουαζιέρες με Ισραηλινούς στρατιώτες οι οποίοι ξεκουράζονταν από τη δράση τους πέρυσι στα ελληνικά νησιά. Τί κι αν ο μέσος πολίτης σκέφτεται πώς ακόμα κι ένας ακραία Νεοφιλελεύθερος, ανάλγητος άνθρωπος που σκέφτεται έτσι, δεν μπορεί έτσι και να το διατυπώνει. Εδώ πλέον έχουμε περάσει σε άλλη πίστα. Και η πίστα όσων μπορούν να διακρίνουν και να το λένε μάλιστα δημοσίως οικονομικές ευκαιρίες σ΄έναν πόλεμο ανήκει κατά κανόνα όχι σε πολιτικούς (ούτε καν ακραία Νεοφιλελεύθερους) αλλά σε στυγνούς εμπόρους που πουλάν και τη γειτονιά τους.
