Ένα βλέμμα: Πεδίο βολής, οικόπεδο και αποικία
To ξεστρατισμένο ντρόουν της Λευκάδας που ρυμούλκησαν οι ψαράδες, μας άνοιξε τα μάτια. Μας έδειξε ότι ο εθνικός θαλάσσιος χώρος, και πολύ περισσότερο ο χώρος έρευνας και διάσωσης, έχει εκχωρηθεί στον υβριδικό πόλεμο της Ουκρανίας και του Ισραήλ, είτε εκουσίως είτε από ανικανότητα. Μάλλον εκουσίως, αν συνδυάσουμε αυτό το περιστατικό με τα γνωστά προηγηθέντα.
Στο πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου μάθαμε ότι οι ελληνικές αρχές δεν επενέβησαν εγκαίρως και αποτελεσματικά για διάσωση· το άφησαν να εξελιχθεί. Προφανώς η ακτοφυλακή εκτελούσε άνωθεν διαταγές. Διαταγές εκτέλεσε η ακτοφυλακή και στη Χίο, εκεί επεμβαίνοντας εντός εθνικών υδάτων, όχι για διάσωση, αλλά για αποτροπή, στέλνοντας στον βυθό εγκύους και βρέφη. Ιδιες διαταγές προφανώς ίσχυαν και κατά την πρόσφατη πειρατεία του στολίσκου για τη Γάζα από τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, δυτικά της Κρήτης, εντός της ζώνης ευθύνης της Ελλάδας για έρευνα και διάσωση.
Ο εντοπισμός της μεγα-βόμβας στις ακτές της Λευκάδας, πλοηγούμενης μέσω του δορυφορικού Starlink, συνδέεται ασφαλώς με ανάλογα περιστατικά υβριδικών επιθέσεων κατά δεξαμενόπλοιων στη Μεσόγειο, που έχουν καταχωριστεί στις «μικρές» ειδήσεις. Κατά πάσα πιθανότητα μάλιστα το ντρόουν της Λευκάδας απέπλευσε από βάση στις ακτές της Λιβύης.
Οι εξηγήσεις της κυβέρνησης κινήθηκαν στον χώρο της μαύρης κωμωδίας. Με λίγα λόγια: η κυβέρνηση είτε είναι ανίκανη να ελέγξει τον εθνικό χώρο και τον διεθνή χώρο ευθύνης της είτε σιωπηρά έχει εκχωρήσει πεδία εθνικής κυριαρχίας για την εκδίπλωση υβριδικών επιχειρήσεων των «συμμάχων».
Εθνική ασφάλεια outsourcing
Τα ελεύθερα δρομολόγια ξένων στόλων, μαχητικών και εφοδιαστικών αεροσκαφών, υβριδικών ντρόουν συνυπάρχουν με τη δράση ξένων υπηρεσιών, κατασκοπικών λογισμικών, μηχανισμών επηρεασμού κοινής γνώμης (ομάδα Jorge και ειδικοί απεσταλμένοι του Ισραηλινού προέδρου Χέρτσογκ). Και όλα πλέον είναι δημόσια γνώση, αποτέλεσμα έρευνας από εγχώριες δημοσιογραφικές ομάδες ή από ξένα μίντια, όπως οι Guardian και Haaretz, που ουδέποτε διαψεύστηκαν.
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το διεθνούς ενδιαφέροντος ελληνικό Predatorgate υπάρχει δικαστική απόφαση και καταδίκη πρώτου βαθμού. Στη δίκη άλλωστε μάθαμε ότι σε όλο το υλικό παρακολούθησης του Predator είχε πρόσβαση ο κάθε υπάλληλος της εταιρείας κατασκευής. Το «υλικό» περιλάμβανε την κορυφή της πολιτικής, δικαστικής και στρατιωτικής ηγεσίας, μαζί με δημοσιογράφους, προσωπικούς βοηθούς και συζύγους.
Αντιλαμβανόμαστε ότι ο αμυντικός σχεδιασμός και η εθνική ασφάλεια της χώρας συγκροτούνται με outsourcing, με απευθείας ανάθεση σε εξωτερικούς αναδόχους, την αγαπημένη μέθοδο του επιτελικού κράτους Μαξίμου. Ναι, πάντα η προμήθεια όπλων ήταν πηγή διαφθοράς και σκανδάλων, και βέβαια εξάρτησης από τους προμηθευτές, πρωτίστως τις ΗΠΑ. Και πάντα η γενναιοσπάταλη Ελλάς ψώνιζε από το πάνω ράφι, χωρίς ουσιαστικά ανταποδοτικά οφέλη και χωρίς να αναπτύσσει τεχνογνωσία και εθνική βιομηχανία.
Ομως η κυβέρνηση Μητσοτάκη το τερμάτισε: δεν ξοδεύει μόνο τεράστια ποσά πάνω στην πλάτη ενός πτωχευμένου λαού, αλυσοδένει τη χώρα μακροπρόθεσμα σε τεχνολογίες και λογισμικά κλειδωμένα από τους πωλητές. Ακριβώς όπως το Predator, που μέθυσε τα υπόγεια του Μαξίμου, τα ισραηλινά συστήματα που αγοράζει η Ελλάδα ελέγχονται από το Ισραήλ. Και γνωρίζουμε πόσο έχει κοστίσει το Predator: έβαλε ένα κράτος υπό εκβιασμό.
Τα οφέλη της συμμαχίας
Επανερχόμαστε στην περίφημη ελληνοϊσραηλινή συμμαχία. Η Ελλάδα προσφέρει στο Ισραήλ στρατηγικό βάθος, πεδία υβριδικών επιχειρήσεων, ασφαλή αεροδρόμια και ασφαλείς κατοικίες, χρυσοτόκους επενδύσεις, προσφέρεται για αποικισμό, και επιπλέον συντρέχει οικονομικά με δισεκατομμύρια την ισραηλινή βιομηχανία όπλων και κατασκοπικού λογισμικού – τα οποία είπαμε ότι ελέγχουν οι Ισραηλινοί κατασκευαστές σε μεγάλο ή απόλυτο βαθμό.
Κανείς δεν μας έχει πει ποια είναι τα σύμμετρα οφέλη της Ελλάδας. Πάντως όχι τα ψίχουλα του τουρισμού: οι τουρίστες από το Ισραήλ αντιπροσωπεύουν ένα 3-4% των αφίξεων. Μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι ατομικά και οικογενειακά κάποιοι ωφελούνται: μετέχουν στη διοίκηση ή και στα χαρτοφυλάκια μεγάλων funds και εργάζονται με Ισραηλινούς entrepreneurs, καταζητούμενους με ευρωπαϊκά εντάλματα, όπως μας πληροφόρησαν προ καιρού οι Financial Times.
Ακούω την πικρή προφητεία του Αλκη Αλκαίου στην Πιρόγα: «εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι / κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό / που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι». Αν ζούσε ο Αλκαίος, θα μεγάλωνε το πεδίο, θα ‘πρεπε να χωρέσει και άποικους επενδυτές και κατασκόπους και χρυσοβιζούχους. Το πεδίο θα ήταν τζάμπα, ούτε καν φτηνό.
